Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Şemsiye hiç yokmuş gibi düşünürsek, bu şiire ne olur? Bize korunma yollarını birisi göstermeli mi? Biz birilerine bu yolları açmalı mıyız? Şemsiye o kadar önemli ki, tüm topluma, halka kadar gönderilebilir. Şemsiye, çoğu zaman bir sigorta şirketinin sembolüdür. Bu konuda ne düşünüyorsunuz?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta