Şemsiye altında yağmur Şiiri - Ahmet Hani

Pencere bahçeye açılıyor
Ağaç sessiz duruyor.

İki kuş
Yağmurun altında
Omuz omuza
Tüylerinden şemsiye yapmışlar
onun gölgesinde
Özlemlerini
Sessizce
Paylaşmışlar.

Şemsiyemi alıyorum
Kapı açılıyor
Sokak lambasının soluk ışığı
Taşlara yansıyor
Adım adım yürüyorum
Sokak boyunca
Bir ismin ateşi
Boğazımda düğüm oluyor
Gözlerim
Bulutlanıyor.
Şimdi bu şemsiyenin altında
Yağmura ne yapmalı
İçeriden yağıyorken
Yağmur...