Şemsiye
Bu sabah uyandığımda
Yağmur giriyordu odama
Islandı bütün duygularım
Üşümüştü gönlüm
Şemsiyesini unutmamıştı umutlarım
Ama! ..
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




hüzünlerin şiirine yansımış canım gönülcüğüm.. sevgilerimle.. sana hep mutlulukları diliyorum..
Yağan...yağmurun bile...bir..sebebi..vardır...değdi..toprağa...bir...sevgisi..vardır...Şemsiyeninde...bir..sebebi...vardır...O..da..ıslanmamaktır...Her..şeyin...bir..anlamı..vardır....Şemsiyesiz...yağmurda..yürümek..istemek....gibi...
Gönlün....hoş..olsun...Gönül...ablacığım..:))..
HoŞ_KaL...
yüreğinize sağlık...
umutlar asla tüknmeyecektir, tükenmemeli...
selam ve saygılarımla...
Anlamı derin bir çalışma. Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta