Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir küçük kum tanesiymişim avuçlarında annemin sene-75 çanlarıymış yürek seslerinin. Sayfaları ecüş,bücüşlerden yoksun yüzünde, inadına....-yalansız tümceler yüklü heybemin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!