Kanaradım yürüdüm de
Varlığına varamadım
Her yolumda yokluğun
Hiç sözlenmemiş
Hep suskun sevdaların
Bağrında ince bir sızı
Kutup yıldızı uzaklığındaki
Gözlerinin sisli dumanında
Zehrinle boğulup,gömülürken yüreğim
Hasretin vuslatı tesbih ettiği yerde
Kefenlendi tüm sabır tanelerim
Mezarıma bekçi,öksüz yarelerim..
Mim..
Parmaklarımda sızlayan kanamalı
Devâsa,ürkek bu yar/ay/a
Balarısı gözlerinin dumanını
Sürsen de müstehzi bakışlarınla
Yüreğimin sana vurulmuş
Zorlu yollarından geçtim
Üstüm başım aşk içinde..
Sürgün veriyor ellerimde
Kırmızı feryadıyla
Nice birikmiş,yosunlu
Sitemlerin mahmuzlarındaydı
Sonsuz bekleyişim
Nafile serzenişim
Sana gizlenişim..
Ay yanıyor küllerinde
Yollarım hep duman
Yokluğun sarıyor
Aynaların kırık umutlarını
Nerdesin? Ey derman
Bıraktın ama beni
Boşluğun kaldı
Yürek kanaya kanaya
Damlar şiire
Yazar hüznümü kan Ay’a..
Gelmediğin tüm saatlerin
Beyninde kıvranırken akrebin
Suskun adımları
Sensiz esen yel’in kovasında
Birikir umudun âmâ gözleri..
Yazdım sevdayı
Her gece
Binlerce hece
Boğazıma düğümlü
Efkârlı yaralarıma
Umarsız duruşun vuruyor satırlarıma..
Sana gelen uzun,ince bir yolda
Beyaz,kesik çizgiler atıyorum
Gözlerimden gözlerine varmak için
Yer gök zindan
Bütün çizgiler yekpâre
Geçemiyorum karabasanları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!