Yaprak dökümü zamansız başladı.
Dalında durması gereken yaprak azaldı.
Caminin önü kalabalık , lokma dağıtıldı.
Erken giden ağabeyim, özlem ile anıldı.
Çocukluğumun canlı tanıkları oradaydı.
Şemikler köydü, tarlalar yeşile boyandı.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta