Bir şeyden nefret etmek kolay
Kolaysa sevdiğinden nefret et
Her şeyden edersin de nefret
Sen olunca adı bile geçmiyor
Ne ararsın bilmem
Birkaç sahte sevgimi
Yoksa yalan bir ilgimi
Ben bunları pek bilmem
Al sana olan sevgimi
Başka kimseler sevmesin beni
Bir de bana sor bu sendeki aşkı,
Bir İstanbul kalabalığı gibi,
Öylesine ahenkli ve güzel ki,
Kelimelerim yetmez yazmaya kalksam.
Nefesim yetmez anlatmaya çalışsam.
İşte öylesine çaresiz ki,
Pek şair bilmem ben
Nazımı, Cemali bilirim
Aşkı ziyan edenleri ve etmeyenleri
Ama en çok da seni bilirim
Saf sevip, sevilemeyenleri…
Yine masamın başındayım
Kulağımda bir müzik
Aklıma gelmeni bekliyorum
Şiir yazmak için.
Sonra aklıma geldin
Aşkın göklerde bir bulut
Yağmurlar yağdır kalbime
Şimşekler çaktır derinliklerine
En sonunda sen filizlen
Filizlen ki katlanayım bu felakete
Zaman mıydı seni seven
Yoksa sen miydin sevmeyi beklerken
Zamanı seven, bilmem
Bir şey bilirim
Oda seni zamanın ötesinde sevmem…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!