Ve sema yakıyor yıldızlarını
Döküyor gönlüme umutlarımı
Ne kadar uzakta olsa bile
Sevgisi sarıyor avuçlarımı
Semanın bende apayrı bir yeri vardır
Elimi açarım gönlümü açarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Akrostiş şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta