Kim demiş, kadın yalnız başına yürüyemez diye...
Dikenler kanatsa da, bahçesinde tohumlar fidanlanır yine.
Avucunda ölmüş çiçekler canlanır yine.
Kim demiş, korkusuzca yıllara meydan okuyamaz diye...
Ay dolanır geceye
Rüyalar buyur bir güzel Selviye!
Umut eker, toprak anadır her an çoğalır.
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta