Kim demiş, kadın yalnız başına yürüyemez diye...
Dikenler kanatsa da, bahçesinde tohumlar fidanlanır yine.
Avucunda ölmüş çiçekler canlanır yine.
Kim demiş, korkusuzca yıllara meydan okuyamaz diye...
Ay dolanır geceye
Rüyalar buyur bir güzel Selviye!
Umut eker, toprak anadır her an çoğalır.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi



