Acizdir bedenim aciz bir kulunum,
Mevlama sevdalı Mevlama vurgunum,
Bazen coşkun ve bazen bitkin suskunum,
Aşkın sevdan varsa kalbimde mutluyum,
Kararmış nasırlaşmış'sa kalp derki mutsuzum.
Asla vaz geçmem seni bulmuşken,
Şen olur hayat sen varken,
Kararan yolum aydınlanırken,
Islanır gözlerim sevincinden,
Meleğimsin bal akar sözlerinden.
Bak bir kış daha geldi,
Bıraktığın günlerin sancısı yaklaşıyor şimdi.
Peki ya sen ne alemdesin?
Duydum ki ihanetin vicdanıyla yanıyormuşsun!
Hadi birazda sen yan bakalım.
Yanmak temizlermiş kirleri ama geride kalanları
Benim sırrım sende saklı,
Bak o hayaller simdi geride kaldı,
Bu gemi çoktan kendini saldı,
Sevdam ölene değil ebede ebede kaldı.
Dostluklar devam ediyor ama çıkar ve menfaat
Kalmadı kimsede hoş görü sevgi, hep adavet adavet
Sahi ne olacak.! böylemi gidecek? nerde insaniyet
Sorsan,kusur aramaz kendinde,
Nedense suç hep karşısındakin'de.
Bir hayat iste baslar ve biter,
Kimler gelirde kimler gider,
Kimi ağlar kimi güler ve sever,
İki nokta arasında insan böyle,
Döner döner döner ve söner.
Sahipsiz kimsesiz aç susuz insanlar
Yardıma muhtaçtır bu yetim çocuklar
Yüreği yaralı akar gözde yaşı
Uzat ellerini bizde varız bizde
Ey Mevlam kulların da masiyet çoktur
Uslanmaz ki deli gönlüm dinlemez,
Sevmiş bir kere asla vazgeçmez,
Bu kalp ondan başkasını seçmez,
Bir ufuk vardı şimdi oda görünmez,
Hak erlerinin sönmeyen nurusun ey sen ey üstad
Asrın ilacı sendedir sendedirki ey üstad
İman kalesi yıkılmış gönüller harap üstad
Geldin temelinden onardın üstadım ey üstad
Bediüzzamanım gönüllerimiz hep seninle
Sevgili artık sana varsın ellerim,
Sevdan içimde ya sen neredesin,
Yokluğun ızdırap yakıyor kederin,
Aklımdan hiç çıkmayan o mahur gözlerin.
İnan senden sonra hiç sevmedim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!