Selim Temiz Şiirleri - Şair Selim Temiz

Kendimi çok yorgun hissediyorum
Zihnim çokça karşık belirli belirsiz
Bilinmezlik sürükler meçhule doğru
Yarınıma güneş doğacak mı acaba.

Masum çocukluğum gidiyor derken

Önüme kırmızı halılar sersen bile
Bana ölümden beter çektirsen de çile
Hatta zamanı sarsan tekrardan en başa
Sen gittin, benim için sen bittin ilk aşkım.

Çok güzelsin sen, sek yakut yeşil gözlerin

Kollarım boş kalmış, gözlerim yollara dalmış
Seni sayıklamaktan aşk etrafa nam salmış
Aklım ile duygularım iki zıt kutupta
Söz geçiremiyorum mantığım stop tutukta.

Maddi hataların telafisi var her dalda

Soğukmuş etraf sensiz
Sen mutlu musun bensiz
Dünya bile sanki ensiz
Sana yan bakanlar şimdi densiz...

Meltem dedim çocukluğumda

Derman kalmamış sevgi tüten gönül ağlıyor
Bir yere gidemiyorum aşk beni bağlıyor
Kum fırtınası koptu aşk öyle bir inanç ki
Kalp, duygu seline mekân olmuş bir çöl sanki.

Umursamaz bir tavır içinde aciz kullar

Kanatları kırpık bir kara kartal uçamaz
Seven kalp taşıyan sevgili aşktan kaçamaz
Gönülden öder hesabı, ne olursa olsun
Yeter ki yanı başında aşkı daim olsun.

Söz açılmışken, sevgi kalpte çıksın en öne

Şubat ayı yine geldi de çattı
Kalbime sıcacık duygular kattı
Aşk fısıltıları duyuluyor bak
Bu özel gün için, şimdiden gül tak.

Masa kurulsun sevgilim adına

Bakmaya sana bakmaya pas tutmuş bu kalbim
Peşimden gelmez olmuş senindir sadık kalbim
Gözlerim gözlerine bakacak aşk arıyor
Seni bulmak aşkına her tarafı tarıyor.

Beni bir âşık yaptın ıraklara kaçarak

Seni düşündüm düşünürken üşüdüm
Az önce sıcaklığınla yanındaysın sen
Sazlar hazin hazin çalışyor çok derin
Sana yanan ben aşk ile yanarım sana

Kalbim sana atıyor canım kana kana

Anlamak istemeyene anlatmak nafile
Ödlekler topluca gezer kafile kafile
Aşk uğruna çırpınırken yürekli aşıklar
Naz uğruna sazlı sözlü çalarmış maşuklar.

İçimdeki yalnız kalpte bir yangın var sönmez