Selim Temiz Şiirleri - Şair Selim Temiz

Seni maziye gömdüm diyemem
Buna izin vermiyor bu yürek
Unuturum diyerekten denedim
Olmuyor cevabı ile karşılaştım.

Mudanya sahillerinde çalıştım

Birden tiz çalmaya başladı,saat
Rüyamın en güzel yerinden oldum
Bir düşüncedir,aldı beni birden
Düşünmenin,yoktu faydası artık

Ama,içimde garip bir sevinme

Ölümün ayak seslerini duydum
İki kez şerefsiz yalancılara uydum
Bana 'Ruh hastası' demeye başladılar
Dürüstlüğü durmadan hep taşladılar.

Bu zamanda adam olmak suç dediler

Kuşlar gibi özgürce uçmak isterim aşka
Desinler ki, bu âşıklar seviyor bir başka
Havada iz bıraksın, çift kanat çırpışlarım
Kara kartalsı olsun pikeli çıkışlarım.

Yeryüzüne inince görüntüsü bir aslan

İnsan olmak yüksek dağların tepesine uzanan dikenli bir yol
Emek ister yürek ister insan ister mücadele ister ne sağ ne sol
Emekler bir çıkar için olursa yol sen önce kendi saçlarını yol
Adalet ve vatan sağ olsun diyebilmeli ölmeden önce her şehit

Şair dediğin;
Kalp gözü ile görmeli
Can kulağı ile dinlemeli
...ve yürekten haykırmalı.

Şiir dediğin;

Bakmaya sana bakmaya pas tutmuş bu kalbim
Peşimden gelmez olmuş senindir sadık kalbim
Gözlerim gözlerine bakacak aşk arıyor
Seni bulmak aşkına her tarafı tarıyor.

Beni bir âşık yaptın ıraklara kaçarak

Seni düşündüm düşünürken üşüdüm
Az önce sıcaklığınla yanındaysın sen
Sazlar hazin hazin çalışyor çok derin
Sana yanan ben aşk ile yanarım sana

Kalbim sana atıyor canım kana kana

Anlamak istemeyene anlatmak nafile
Ödlekler topluca gezer kafile kafile
Aşk uğruna çırpınırken yürekli aşıklar
Naz uğruna sazlı sözlü çalarmış maşuklar.

İçimdeki yalnız kalpte bir yangın var sönmez

Küçücük bir bedeni var
Yaradandan ötürü nedeni var
Konarken dalda dala
Renkleri ile salınır her yana...

Süzülürken karalar üzerinde