Senin hayat felsefeni bilirim;
Arayanı arar, soranı sorar,
unutanı unutursun.
Bu kadar basittir.
Fakat ben ise. aradım,sordum,unutmadım.
unutamadım.
Sustuğum için benden gittin,
Yanımda istediğin kadar konuşabilir,
çokça dırdır yapabilir,çene çalabilirdin
İnsan sevdiğini yerden yere vururmuş,bilirim
Darılmaz,kırılmaz,sızlamaz gücenmez
Ses etmezdim
Beni uçurumdan attığında,
Zerre kadar üzüldüysem ne olayım,
Sevince,senden gidiyorum diye,
hiç aldırmadım.
Ahhh Gülüm ah....!
Çünkü;
Uğraştığında olmuyorsa,bırak
pişman olupda kendini yorma
Sizsiz birisi için,uykusz kalmya değmez.
Öyle biri olsunki
Ağızdan çıkan sözle,
kalbinde hissettği ve sana hissettirdiği bir olsun
Senden başkasına bakarsam,
Uzağında yaşamaya çalışırsam,
Gözlerim kaybolsun,çıksın oracıkta,
Yaban dağlarında avlat,kayalardan at,
İstediğini yap o zaman,unut gitsin beni...
Bir şey biliyorsam ki;
Yaradanım göz vermiş
Akıllarda ise üstünlük
Kabına sığmayan kulum
Varlığına duacıyım
Elim sana hiç boş kalmadı
Gülüm...!
Unutmuş olabilir misin beni,
Ben senin bir gülüşüne,
Bin koku bırakanlardanım.
Tepeden tırnağa,baştan aşağı,
Kanım,canım diye süzenlerdenim.
Kaybolup gidersem bir gün,
Ben yoksam kördüğüm sün,
Ararsın ki gözüm kör olsun,
Unuturum sanma unutamazsın....
Ben sizlik gözyaşları önüne damlar,
Soluduğum her nefeste,
Buğu yükseliyor yürürken,
Baktığında geriye karanlık,
Sızıdan dudakların çatlak
Bilmem kaçıncı gün,
***
Senin ben hiç bir şeyinim fakat,
Ya ben,....!
Bir de bana sor.
Gerçek hayatta dokunamadığım,
yüz bulamadığım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!