Bir yiğidin destanını anlatayım, dinleyin.
Atasının yolundan giden idi Selçuk Paker.
Öyle bir heybeti var, nasıl tabir edeyim,
Düşmanı paramparça ederdi Selçuk Paker.
Sanki bir duvar gibi, betondan daha da sert,
Çeliktendi yüreği, Azrail’den daha mert.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta