Yalnız yüzünü hayallerde görebildiğim ve
Rüyalarada elini tutabildiğim.
Keşkelerle geçti ömrüm,
Farkında olamadım yitirdiklerimin
Hayalleren kurtulup, gerçeklere eremedim.
Evet belki sevdim insanları yada
Bir kısır döngüdür bu yaşadığım,
Her farklı aşkta tek sana ulaşan.
Bazen çaresini buldum sandığım,
Bir mikropsun her dem bana bulaşan.
Kaçtıkça vicdansız üstüme gelen,
Bir gün sende benim gibi,
Karşılıksız seveceksin.
Karanlığın en uç dibi,
Meğer buymuş diyeceksin.
Beklerken bir küçük umut,
Keşke beni sevseydin
Gün yüzlü esmerim.
Keşke inansaydın
Her köşebaşında seni beklediğime.
Keşke ecel olsaydın da,
Gelseydin canımıalmaya.
Bir portre gibiyim
Duvara asılı bir portre.
Hep oradaydım aslında,
Herkeste bilirdi orada olduğumu.
Ama kimseler dikkat etmezlerdi.
Bakarlardı ama göremezlerdi,
Yazdığım şiirlerde,
Okuduğum kitaplarda,
Seni aramaktı amacım.
Belki bir iz,
Belki bir umut bulurum sandım.
Gündönümlerinde kaybettim kendimi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!