Bir hayal gibiydi sanki mutluluğun kapısını açacak
Bilmezdim ateşin üflediği ruhun yandığını
Ya da mutluluğun ateşe susamak olduğunu
Ey yedi iklimden topladığım renk renk çiçekler!
Bilmezdim dünyanın sadece
Mavi renkten ibaret olduğunu.
Kalpten bir cam içinde
Katran gecelerde beni aydınlatan ışık
Dokunamam sana
Camdan kalbin kırık.
Işığın tenime değer
Uçarken kelebek kanatlarını kırdığım
Bir kuzgun muyum ben?
Yoksa bir elifin yanağında
Nokta olarak konmuş bir gülücük mü?
Ey uçarı sevinçler bırakan beste!
Hazır mısın ben kimim demeye?
Susuz bir kent
Ama yasemen kokan tılsımlı ıslak bir gökyüzü
Tam da böyledir benim aşkım!
İsyan eden bir çağın
Kendi kendini kapattığı bir devrimdir aşk
Düşlerinde yeşeren yalnız bir toprağın
Eres como una mariposa que tienes dos alas
Tienes dos corazones sobre tus alas
Una de ellas es mía, la otra es tuya
Por eso estás volando sobre las nubes
Sin tocar la tierra, sin sentir mi alma.
We are stardust, just both of us
The stardust of hope
Neither birds can reach to our dreams
Nor hopelessness
And nor rain can wet our dreams
Because we sit over the clouds.
Bugünlerde mutluyum galiba
Çiçekler açıyor
Sarı, beyaz, mavi
Yüzümün çorak topraklarında
Başa döndüm her şeyi yeniden seviyorum
Ölülerim diriliyor yeniden
Aşka kanatsız uçabilmek ne hoş
Aşka uçmak için kanat beklemek ne boş.
Aşkın sırrına ermeden ölmek ne boş
Aşk ile öldükten sonra bir daha ölmemek ne hoş.
Hayat! Özlemler sunar bazen
Yaraya basıldığında şekeri tuza çeviren
Biraz hercai menekşe
Biraz da sızı
Dökülen on üç yaprak sonrası
Özlem ağacından arta kalan bizlere.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!