Ben bir yangının bağrında üşüyen kül
Sen toprağın şakaklarında yeşeren kırmızı bir gül
Sıcak bir gülüşle irkilir gece
Işığın neşteri keserken karanlığın düğümünü
Göz bebeklerin henüz doğmamış, düşler aleminde
Gün o mahmur sesinle kavuşur tam aydınlığa
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta