Sene bin sekiz yüz seksen bir,
Selanik’te küçük bir bebek dünyaya gelir.
Kulağına ismini çağırırlar; Mustafa,
Onunla bitecektir kaygı ve tasa.
Okul çağı gelir artık
Kucağını açar Mahalle Mektebi.
Baba kızar hanımına, oğluna,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta