Bende benim viraneyi açtım şimdilik
Söyleyin, buyursun gelsin sude birlik
Dün biz sizi dünyaya küsmüş bilirdik
Sonrası sırtımızdan mesafeyi indirdik
*
Ben yüreğime düşeni görüyor görebiliyorum. Haylidir metruk şehrin sokaklarındayım. Kapıların ardından kös vurulmuş, kiltelerine asılan devasa kilitleri örümcek bağlayıp, paslanmış. Bir tek atisi yıllara uzanan serviler yemyeşil ve dimdik. Şu viranelerin hepsi tanıdık, hepsi bildik, nihayet biz bir ikindi ile akşam arasında sırtımızdaki vebali bir taş yapının verandasına indirdik. Küskünler ve dargınlar iklimden umduklarını bulamayınca rücu’ ediyorlardı, zemmettikleri fakirhanelerine.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta