Sen neyin metaforusun?
Unutulmuşluğun kurak ve tenha yüzü
Sokak lâmbalarının insafına bırakılmış
Çaresiz gece...
Ruhum bulutlar gibi dağılmış,suskun,
Girdabında aşkın,
Sevgi bu kadar mı ağırdır yüreklerde
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta