Selami Tıraşlar Şiirleri - Şair Selami T ...

Aşk sayardı başına düşen yaprağı
Çünkü gönül gözüyle görürdü Veysel
Avucuna aldığı kara toprağı
Dokunduğu yüzüyle görürdü Veysel

Gönüllü yaşıyordu karanlık handa

Elleriyle doldurdu dert bavulunu
İple sardı belime al dedi bana
Boynuma astı aşkın sert davulunu
Çubuk verdi elime çal dedi bana

Sevda hamalı yapıp gönlümü yordu

Yıllar önce yaşamış sevmiş toprağı
Yüreğinde iz kalmış yabancı gülün
Sararmış düşmüş diye yeşil yaprağı
Kalbini telaş almış yabancı gülün

Hatırından çıkmamış okul yılları

Ay parçası diyorlar yüzün görenler
Gamzelerin solmasın yaban güzeli
Çevrene üşüşmüşler dostlar yarenler
Aşk kapını çalmasın yaban güzeli

Yoldan geçen girerse gönül köşküne

Aşktan ümit kesen gönlün çıldırıp
Çevreye çatıyor yazık değil mi?
Sevgiyi saygıyı gizi kaldırıp
Her göze batıyor yazık değil mi?

Sakinleşir dedim daha azdırdı

Göçmen kızına sordum aşkın hasını
Gençlikte bakıp gülmüş yaşamamış ki
Beklemiş koşup silsin kalbin pasını
Gelirken yolda ölmüş koşamamış ki

Acı haber kalbini bırakmış yasta

Gönül dostluğu olsun sonra adını
Beraberce koyarız coşarız dostum
İlk günü kaçırırsak aşkın tadını
İkinci gün cayarız şaşarız dostum

Ozansın çalar sazın yazar kalemin

Bahar geldi sanmıştım hala kış tayım
Kalbime uymayınca yanıldı gönlüm
Sevginin kıymetini bilen yaştayım
Yılları saymayınca yanıldı gönlüm

Anlamam gerekirdi bazı hislerden

Gönül değirmenini taşıma suyla
Döndürenlere uyma yanarsın gönlüm
Can çıkmayana kadar çıkmayan huyla
Konuşanları duyma yanarsın gönlüm

Peynir gemisi hoş ta yürümez lafla

Derdi kasaveti yükle sırtına
Çık gönül dağına sesini duyur
Sevmeyi bağlama gençlik şartına
Gir modern çağına sesini duyur

Sevda aynı ama sevenler farklı