Tarlalar sürülmeyi, toprak tohumu bekler.
Kaç zamandır içimi yakar acı gerçekler.
Yel unutmuş harmanı, el unutmuş kirmanı
Tel unutmuş ozanı, öksüz köyler, tünekler.
Sahne almış oyunlar, bükülüyor boyunlar
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Kafiyeler yerli yerinde de şiir hoş bir final yapıp muhtevasında ifşa etmediği ana fikri sonuçta da izhar etmemiş ne yazık ki.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta