Yorgun düştü yüreğim
Ben gururumu hiç bu kadar ezmemiştim...
Titrek bir mum ışığının gölgesinde,
Ve boğazımda oturup gitmeyen umutlarımın hevesinde
Öksüz kalacak bir şiire başlıyorum şimdi yine...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta