Her sabah bir çayla başlar benim meşgalem
Güneşe, ağaçlara, tanıyıp tanımadığım herkese
En güleç halimle selam veririm
Kapatırım yüreğimin derin yaralarını
Soluduğum, dokunduğum her şeye bulaştırmam hüznümü
Kararınca şehir yeniden, ben de yalnızlığıma bürünürüm.
Yine içten içe seni sevmeyi sürdürürüm
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Gündüzler bir şekilde geçiyor. Karışıveriyoruz hayatın içine, dış dünyanın renkleriyle oyalanıyoruz bir şekilde. Ya geceler öyle mi? Gerçek dünyamızla başbaşa kaldığımız zaman dilimidir her birimizin. geceler bizi dinler, biz geceleri.
Sade, duru bir anlatımla yazılmış güzel bir şiirdi. Kutluyorum yüreğinizi. Selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta