Attık çelik kollarla hayat denen şu zarı,
Sizler Nâzım olurken, bizler de Atsız olduk!
Ne cenneti düşledik, ne görkemli mezarı,
Taht şerefsize kaldı, şerefle tahtsız olduk!
Yufkalıktan eser yok, tunca döndü yürekler,
Soysuzları tanırız yeşil parkalarından,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta