Ömrümün kaldırımlarında sek sek oynarken tanıdım seni
Sen benim oyun arkadaşımdın.
Öyle güzel çizerdin ki kaldırıma oyunu
Bütün çizgilerin net ve pürüzsüzdü.
Ben ise her zaman çizginin dışında kalırdım.
Sen oynardın ben bakardım sana;
Oyunumun başkahramanına.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta