soğuk odamı ısıtan hayaline
gördüğüm her boşlukta sarılıyorum.
her dokunuşumda kayboluyorsun
ve gözlerin gülümsemiyor.
kanıma dokunuyor zamansız gidişin şehriyar!
sokaklara atıyorum kendimi, belli belirsiz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Eyvallah abi...
Gönlüne gönlün ile girebilsem yar Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta