Evrildi günler, devrildi aylar,
Yıllar kendi ekseninde yorgun bir semah...
Dön de bir bak maziye, o koca ömür;
Hangi rüzgârın önünde, nasıl savrulup sürdü?
Her sokağın çehresinde yılların mührü,
Adım adım aşınmış o kadim kaldırım taşları...
Viran evlerin, soluk hanların, dumanlı kahvehanelerin önünden;
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta