I
Uğurluyorum seni,
Kimselerin görmediği kadar,
Usulca tanyerine yaslanarak
Şehrin yeminleri vardı, inat üstüne
Kaçabilecek kadar büyüklüğünde
Son perdesi yok yeryüzünün
En kalıcı izleri ki… Uzak
Ya bir korku, ya bir tuzak
Yüreğini söküp atabilsen nafile
Her defası aynı belki …
Her defası yine…
Yinelerle dolu kıyısında bir ömrün
Dokunmak nafile ki geçmişe
Ne bir ten, ne bir sen
Artık yok…
Şehrin yeminleri üstüne.
Kapanmış üzerine ki bir kara gece
O gecede sessizlik
O gecede bambaşka bir his
II
Ne tüllerin sarar sabahına karanlıklarını
Ne karanlıkta tüllerin görünür gözüne
Gözlerin yok, gözbebeklerinde kan
Hayaline vurmuş ince bir sızı
Dudağından akan kan değil
Yarına vurulmuş bir pusu
Şehrin yeminleri üstüne.
Üstüne örtülmekte.
Ne beyazdır artık, ne sarı,
Sensizliğin üzerinde yükselir.
Sensizliğin gölgesinde
Şehrin yeminleri…
Yükselir…
Yükselebileceğini sandığından da
Yükseğe…
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta