Bak yokluğun işledi kemiklerimin derinliklerine
Kalbim öylesine acıdı ki işte sensizliğinde
Duygularım artık anlatmaz oldu seni nedense
Ne acılar çekti bu beden alışamadı sensizliğe
Ben gidiyorum ama döneceğim dedin unutma
Sensiz hiçbir günü yaşanmış saymıyorum ama
Gözlerimi gönlümü kapattım seni beklerim unutma
Ben ölünce sen sadece sen gel ne olur mezarıma
Aklım almaz oldu sensizliğin derdini doldu
Bitkin düştü iki gözüm gözyaşlarım soldu
Ellerim öylesine boş kaldı ki üşüdü dondu
Biliyorum içimde bir his bu kaçınılmaz sondu
Birden karşıma çıkarsın diye bakınıyorum
Gözlerim seni arar oldu ama bulamıyorum
Yalnızım yapayalnız sensiz yapamıyorum
Şehrin sokaklarında sensiz yine ağlıyorum
Yön verdin yaşantıma nerden çıktın karşıma
Seni sevmek mi inan hiç gelmezdi bu aklıma
Öyle bir sevgi ki dolaşıyorsun damarlarımda
Ne bir sabah ne de akşam, günün her anında
Yağan yağmur ıslatır bak ağaran saçlarımı
Sonra üşüsem de sensiz dolaştım akşamları
İşte döküldü bulamadığımız o ağacın yaprakları
Ah öylesine boş ki yokluğunda Şehrin Sokakları
Ah SenKayıt Tarihi : 22.5.2010 20:49:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)