Yüreğim hiç okunmamış bir mektup sanki,
Açıp okusan neler görürsün içinde.
Senin için neler yazılı içinde bir bilsen.
Bu sabah, kar yağıyor şehrime,
Yılın ilk karı düşüyor üzerime.
Şehir buğulu, puslu gözlerini dikmiş üzerime,
Kendi yürek kirini kapamak için beyazlar yağdırıyor her yana.
Karlar sana çıkan tüm yolları kapıyor birer birer.
Ve ben sana hiç göndermeyeceğim;
Senin hiç okuyamayacağın yeni mektuplar yazıyorum sana,
İçime yazıyorum her satırını.
Bir gün, bu karlarla örülü şehirden kaçırabilirsem yüreğimi,
Sana getirip avuçlarına bırakmak istiyorum bu mektupları,
Sen kokan cümlelerimi sen noktala istiyorum.
Koyun koyuna, diz dize oturalım ay ışığının altında,
Saatlerce konuşalım istiyorum,
Dudaklarım konuşmaktan yorulduğunda,
Senin dudaklarında dinlensin istiyorum.
Gecenin ayazı içimi titrettiğinde beni sen sarıp sarmala,
Yüreğimi yüreğinde gizle istiyorum.
Seni hep böyle deli divane, hep kendim gibi,
Hep sen gibi seveyim istiyorum.
Son nefesimin adı “sen”olsun
Ve yüreğimi senin göz yaşların ıslatsın istiyorum.
Kayıt Tarihi : 19.1.2010 17:35:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!