ayyaşlar sızmıştı çoktan, her biri bir köşeye.
bir iki yankılanıp, kayboldu ara sokaklar da
son naraları da!
pezevenk parmak uçlarında yürüyorken,
engin bir sukunet denizinde boğulmaktadır şehir.
sessizliği bozmaya kimsenin yok cesareti!
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta