ayyaşlar sızmıştı çoktan, her biri bir köşeye.
bir iki yankılanıp, kayboldu ara sokaklar da
son naraları da!
pezevenk parmak uçlarında yürüyorken,
engin bir sukunet denizinde boğulmaktadır şehir.
sessizliği bozmaya kimsenin yok cesareti!
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta