Şehrazat
Anlat bana bedenleri gölden çıkarıp onları yeniden
sıcak giysilerle giydirdiğimiz o rüyâyı.
Nasıl da geç bir saatti, ve kimseler uyuyamıyordu,
at olduklarını unutana dek koşuyordu atlar.
Köklerin bir yerde bitimleneceği bir ağaç gibi değildi bu,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta