Bozdağ'ın dumanlı başında,
Porsuk' a bakıyorum içimde bir elem.
Şehrin gürültüsünden kaçıyorum
Bozkıra akıyorum bir kuş misali.
Önümden geçiyor sandallar.
Ömrümden bir gün daha.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta