Bozdağ'ın dumanlı başında,
Porsuk' a bakıyorum içimde bir elem.
Şehrin gürültüsünden kaçıyorum
Bozkıra akıyorum bir kuş misali.
Önümden geçiyor sandallar.
Ömrümden bir gün daha.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta