Destur ver Ehl-i İstanbul,
Sende başka şehirde düğümlenir nefesim,
Güneş doğmaz, karanlık çöker sanki.
Aşkın tohumu bu topraklarda,
Yüreğim sıkışmış sarmaşıklarda.
Niceler boğuldu sırr-ı aşkta,
Sırrını ver İstanbul bana.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Destur ver İstanbul,
Bağlanayım sana;
Mutluluktan coşayım,
Sende hayat bulayım;
Şifa ol bu hastaya,
Son nefesimi alayım.
22/4/2010 Ankara
Tülay Aksu
kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta