Bir gariban nine,
Ağlıyor yaşlı gözlerle,
Toprağı sıcak bir mezar başında.
Dilinde yanık ağıtlar,
Bir oğlu varmış yirmi yaşında.
Adı Seyit;
Koç gibi bir delikanlı, yiğit mi yiğit.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta