17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
Şehid evlâdısın, yavrum ağlama
Ne olur yetimim, kara bağlama
Güzel emanetim, gönül dağlama
Nuru yıldızlardan parlak ışıyor
Öldü deme, şehid ölmez, yaşıyor
Allah, vatan için herşeyden geçmiş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta