Yarınlarını silmiş anılarla yaşıyor
Gönlünde ki yanar dağ gözlerinden taşıyor
Dilinde dinmez dua ağzındaki nefes kor
Yaşamayan ne bilir sen yaşayanlara sor
Ilık ılık akıyor gözlerinin deresi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Uykusuz kirpikleri bir kütle gibi ağır
O ulvi bir nehirde şimdi dünyaya sağır
Şiirinizle tüm şehitlere rahmet kalanlarına sabır diliyorum saygılarımla
Güzel, içli bir ses, kutlarım. Muhabbetlerimle selamlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta