Küflü bir ekmek kadar
Masum ve isyankârım bugünlerde,
Çılgın bir iştahın tüketemediği,
Sövgüyüm
Varlığı ispatlanabilir bir yokluk,
Tetikte patlamayan kurşun gibiyim,
Öyle soğuk, durgun, vicdansız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duyarlı yüreğinizi ve kaleminizi kutlar, esenlikler dilerim.
Yüreğinize sağlık!!!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta