Toplanmışlardı yine aralarında birgün
Konuştular hasret giderdiler tek tek
Geldi yanlarına Malatya sonradan
Urfa mağrur durur birazda üzgün
Adana çenesiz bugün, hemde yorgun
Atıldı Mersin, ben şöyle, ben böyle
Dururmu K.Maraş başladı anlatmaya
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Evet, tekrar okudum! İstanbul: Önünde eğilsek mi, ezilsek mi, dimdik karşında dikilsek mi? Bizi affeder misin patron? Yoksa bir dost gibi samimi misin? Bize izin verir misin yaşayalım ülkenin dört bir yanında İstanbul?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta