Işıltıdan eser yok
Gece ihtişamını kaybetmiş şehir
Ne kokusu kalmış üstünde ne makyajı
Gecenin macerası çoktan bitmiş
Dizboyu pişmanlık kalmış
Tek gecelik sevişmeden kalkan şehirde
Saçları ve düşünceleri dağınık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta