Kalmadı sokakta insanlar
sığındı kahvelere,
Kahvenin çayın deminde koyu sohbetler demleniyor.
Artık sokaklar gözlerim gibi ıslak,
Şimdi, yağmur sonbaharın en güzel demi.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Evet
Giderek daha sessiz şehirler
Semtler
Çünkü anlamını yitiriyor,
Ya korkudan
Ya da yokluktan
Köşesine çekiliyor insan...
Umut,
Bir o kaldı zaten...Toprakla...
Tebrikler Gülay Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta