Bütün kusurlar şehirlerin içinde.
Dağılşa şehirler yok olacak zulüm.
Hapsedilmiş insanlık, dört duvarlar içine.
Çıkılmaz şehirlerden, gelmeden ölüm..
Kurtlar dahi bizlerden daha adil ve hürler..
Hayvanlar, devletleri olmasa da özgürler..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta