Alışamadığım şehrin sokaklarında yürüyorum,
Rüzgar adını sayıklıyor kulağıma,
Kokunlar beraber yağmur damlıyor yüzüme,
Damlasıyıla bir atıyor kalbim,
Yüzüme çarpan her damlada dokunuşunu hissediyorum,
Hiç bir zaman alışamadım bu şehire,aynı sensizliğe alışamadığım gibi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta