Dünyanın yüzüne sürülmüş insanlık izleri
Kemiklerimiz kırıldıkça acı içimize sokulmuş
Bir çocuk kelimesi kadar tarihsiz
Yaşlı bir insan kadar yüklü yaşamak
Serilmiş yumuşak yüzlü şehirler
Varılan yer olmuş ve koşulmuş ardından
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta