Kalabalık şehirde yalnız kalan insan
Savrulurken ikliminde kaybolmuştur hayatta
Kendini arariken çaresizce bakarken
Aynasında yalnızlık vardır merdiveni çıkarken
Eldeki hüzünleri heybeye doldururken
Kalabalık şehirde yalnız kalan insan
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta