Kalabalık şehirde yalnız kalan insan
Savrulurken ikliminde kaybolmuştur hayatta
Kendini arariken çaresizce bakarken
Aynasında yalnızlık vardır merdiveni çıkarken
Eldeki hüzünleri heybeye doldururken
Kalabalık şehirde yalnız kalan insan
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta