Şehir Ve Boşluk Şiiri - Savaş Pala

Masanın üzerinde unutulmuş bir kitap,
Kenarında dumanı tüten, acı bir çay,
Demini almış yalnızlık, sarmış odayı,
Sandalyede bir gölge, sanki bitmeyen alay.
​
Kağıt beyaz bir kefen gibi beklerken kalemi,
Aşk, eski bir pencereden süzülen rüzgar.
Dışarıda koca bir şehir, bitmeyen bir gürültü,
İçimde ise hatıralardan kalan o sağır uğultu.
​
Bir çocuk geçer sokaktan, elinde uçurtması,
Sessizliğin bağrında kopar ansızın bir çığlık.
Gurbet değil bu, içimdeki o yanık memleket,
Yüreğimde biriken, dermanı olmayan sığlık.
​
Tablada sönmüş bir sigara, boynu bükük izmarit,
Her şey yerli yerinde, her şey biraz eksik.
Zamanın çarkında ezilirken tüm bu heceler,
Hayat, yazılmamış bir şiir gibi, hem hür hem tutsak.