Akşamlar artık erken düşüyor bu şehre,
Bitti, oynanmış saatlerin yakın dostluğu
Kapılınca, sarı yapraklardan yansıyan vehme
Geceyi ısıtmak içindi, üzerine üfleyişim soluğu..
Üfledim, çünkü dizlerimde bir kızgın titreyiş
Zinhar.. gençliğimden ödün yok, bu vücut dinç
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta