Üzüldüm mü bulunduğum şehri bulutlar kaplar biliyor
Beyazlık sarınca etrafı
Masumiyetin önünde
Çömelir ve buruşur hayat
Bu ürkek şehrin şu yalnızlık havasında
Düşler üşüdüğünde hayatın kara yıkıntıları
Çıkmıyorkarşıma,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ÇOK ANLAMLI VE GÜZEL DİZELER .KALEMİNE ,GÖNLÜNE SAĞLIK CAN BACIM .TAM PUANI BIRAKIYORUM SAYFANA
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta