Üzüldüm mü bulunduğum şehri bulutlar kaplar biliyor
Beyazlık sarınca etrafı
Masumiyetin önünde
Çömelir ve buruşur hayat
Bu ürkek şehrin şu yalnızlık havasında
Düşler üşüdüğünde hayatın kara yıkıntıları
Çıkmıyorkarşıma,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta



